Skills Training Centre My Future

Om een indruk te krijgen.

Henny in overleg met Mr BB in hun kantoor








Computerklas

Naaimachineklas (hier nog niet met mooie hoezen)








Klaslokaal voor Business Management Studies en te gebruiken voor het knippen van stoffen voor naailessen (naaimachineklas op achtergrond)

Just some pictures

Links en rechts: m'n favo vriendinnetje

In plaats van speelgoed

Kinderen wachten met moeders bij Health Centre (consultatiebureau)

Olive: dochter van dansmaatje Blondie

Dit was mijn huisje

Bij Henny en Pieter had ik mijn eigen guesthouse. Met alles erop en eraan. Keukentje, eigen hangplek, badkamer mét kakkerlakken, eigen veranda en genoeg opbergruimte voor m'n hempjes.

Weer thuis

En vind er geen reet aan! Koud, grijs, saai, stom, nix veranderd, geen puf. Snotverkouden uit het vliegtuig gekomen door de airco.
Kan m'n energie niet kwijt en dat is niet handig voor een ADHD-er. Alles wordt stram, kleine implodeer-momentjes, in jezelf praten.
Moet er hoog nodig weer eens uit. En aan het werk. Maar da's nog best lastig in deze tijd. Zal wel reg kommn, toch? En anders verkopen we gewoon het huis. Oh nee, da's nu ook niet de goede periode...

Heb m'n verhaaltjes inmiddels opgeleukt met wat foto's en zal de rest ook nog ff plaatsen. Maakt het avontuur beetje meer af.
Tot sinas!

Snik, snotter, pffffff

Zit ik dan. In m'n favo internetcafe van Engelsman Richard, met een overheerlijk Meatpie en flesje water. Hennie is om de hoek boodschappen doen en m'n laatste slof siga's kopen. Kosten hier 0,70 eurocentjes per pakje en zijn prima te pruimen. Alleen hoest je er wat meer door :-)

Gister een leuke afsluiting gehad. Werd op het laatste moment uitgenodigd voor de verjaardag van vriendin Hannie. Heel leuk en gek mens. Met de boot over de rivier naar Lamin Lodge. Een restaurant op palen in het water, waar we heerlijk gegeten hebben. Wel met een stok in de aanslag en een waterpistool. Voor de brutale apen. Eentje was zo snel dat ie twee frietjes van Henny d'r bord pikte. Je schrikt je helemaal de pleurus.....
Was pas om 11.30 uur wakker gister, omdat ik weer op stap was met de guys en om 5 am in m'n mandje lag. Je kan hier prima uitgaan; in de Senegamia-omgeving. Ouderwets katertje dus...

Het is nu 15.30 uur en over 1,5 uur gaan we naar de airport en zit m'n avontuur er hier weer op. Maar ik blijf me voor de stichting inzetten als ik thuis ben. Ook dan is er weer so much to do.
Kan op een hele mooie maand terugkijken. Alles zat erin. Hard werken, lachen, goeie gesprekken op de veranda met heerlijke wijn, zon, kakkerlakken, planningen die ALTIJD anders lopen, spanning, entertainment, hoog bezoek, nieuwe vrienden, computerproblemen en ook weer oplossingen. Heb veel geleerd, maar ook het idee dat ik veel heb mogen brengen. Het zal stil worden voor Henny en Pieter, maar volgende week alweer vrienden die op bezoek komen. Volgens hen kwam ik precies op het juiste moment. Zal je altijd zien. Zo lopen de dingen. What comes around, goes around.
Lieve allemaal, voor nu geen berichtjes meer uit Gambia, maar in Nederland zal ik de foto's uploaden en hier en daar nog wat aanvullingen doen (gewoon lekker op mijn ongenuanceerde manier hihi).

Dikke zoenen en tot snel XXX

"This is The Gambia"

Tja, waar begin ik en hoe zal ik het zeggen...

Gistermorgen vroeg op om naar het officiele gedeelte te gaan van Independence Day met Mr BB. Daar hebben we meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om te flyeren voor het Skills Centre My Future. Goeie reacties al meteen. I.D. werd voor het eerst op decentraal niveau gevierd, dus in elke regio/division (daar zijn er 7 van). Het programma was op een voetbalveld. Allemaal kleine tentjes, waar stoelen onder stonden tegen de zon. Eerst een militaire parade en daarna een zeeeeeeeeeer lange optocht van kinderen in te schattige uniformpjes. Op het programma dat we daar uitgereikt kregen, stonden de tijden van die dag en waar de Lord Mayor met zijn gevolg heen zouden gaan. Laatste bezoek was om 17.00 naar ons Skills Centre! Dat zag er al officieel uit.

Foto links: Henny kleedt nog even een laatste popje aan; op de achtergrond de naaimachineklas.
Om 13.15 thuis en even wat gedronken om vervolgens door te gaan het centre om nog even 2 uurtjes schoon te maken en te helpen met de laatste dingen. Het zag er prachtig uit. Echt waar. Annemiek: je feestslingers waren een groot succes (tip: http://www.feestslinger.nl/).
Toen gauw naar huis om ons op te frissen en ons mooi uit te dossen. Dat doe je natuurlijk voor zo'n gelegenheid. We wilden rond 4 uur weer op t centre zijn om nog even de laatste dingen te doen (hoezen van de naaimachines, compu's aan, drankjes koud, etc). We zaten koud 5 minuten op de veranda (het was toen 15.15) toen een van de councillors belde (hij zit ook in het schoolbestuur). "We komen NU naar het skills centre". Oeps!!!!! Dat ging niet zoals gepland. Binnen 10 minuten stonden we ook daar; iedereen stond al binnen :-(. Zal verder niet teveel uitwijden, maar ik heb wel even staan janken. Dit was niet zoals we het hadden verwacht. Maar goed, heel snel weer in de plooi en 'm doorslikken. "this is the Gambia".
Foto: links - Henny met rechts van haar de Mayor.
Foto: onder - hoge piefen verlaten het skills centre
Foto: rechts - tv interview

Had wel m'n 1 second of fame! Was zowaar op de Gambian tv tijdens het ochtendprogramma. Dat dan wel weer :-)

Later meer! Nu ff chillen en er is echt iets van onze schouders gevallen.
Dikke kus

Even stil...

En dat is bijzonder. Maar dit keer ben ik even stil omdat jullie zo bijzonder zijn.
Heb net even op m'n rekening gekeken en ik zit te huilen. Te huilen in een internetcafe. Wat een armoede.
Jullie hebben 775 euro voor Gambia gestort en dat kunnen we zo onwijs goed gebruiken!
Wat hou ik toch van al m'n vrienden. Eerlijk waar.
En dan nog onze 225 eetjes erbij is dat echt super. Het voert te ver om hier alle namen te noemen, maar jullie zijn kanjers. ALLEMAAL!

Morgen is de BIG DAY (nou ja een beetje dan). Om 18.00 komen de Lord Mayor en zijn 17 councillors + nog meer gevolg om het Skill Centre te openen. Een man of 50 zullen het er zijn. En dat is dan nog de kleine opening. 22 juli worden er ruim 500 verwacht. Niet normaal!
TV en pers zijn er morgen gelukkig ook, zodat we veel free publicity hopen te krijgen voor het skill centre. Laat de studenten maar komen! Wij zijn er klaar voor (nou ja... internet nog niet aangesloten maar dat leren ze toch pas in een later trimester).
Morgenochtend ga ik met Mr BB (de coordinator van het skill centre) naar het officiele programma van Independence Day. Dat is in een zgn. voetbalstadion, met parade en dergelijke er bij. Ben heel benieuwd. Daarna gaan we flyeren voor het skill centre. Heb er nu al zin in.

Foto's: parade van militairen en schoolkinderen. Veel kleur.
Het uploaden van foto's durf ik hier niet helemaal aan, omdat alle compu's in internetcafe's vol met virussen zitten. Zal ik thuis wel doen. Tja, bijna is het zo ver. Zondag vlieg ik alweer naar huis (nou ja Brussel dan). Maar tot die tijd, gaan we hier nog ff vol knallen en kan ik hier m'n energie meer dan kwijt. Noemen ze me in NL wel eens duracell-konijn. Nou hier vinden ze me klaar voor de Ritalin :-)

Dag lieve lieve mensen! Ben trots op jullie allemaal.
Stille groetjes

Daar was ik weer eens

Op een hele trage PC.... Heb ik toch helemaal het geduld niet voor! Nou ja, doorbijten en typen maar. Er is weer veel gebeurd en de term 'dagprijzen' is hier uitgevonden. Serieus.
Wat nu weer? Maandag hebben we gehoord dat de president toch maar niet komt op 18/2 om officieel het skill centre te openen. Waarop wij stomme Hollanders dachten: "nou dan komt ie niet". Nou dat was dus niet de bedoeling. De president komt nu op Revolution Day (22 juli) het skill centre openen en op 18 februari opent de burgemeester het centre formeel. Zodat we wel 1 maart open kunnen. We hebben geen keus.
Goed, dus we gaan met volle moed verder, maar het echte grote feest ga ik dus helaas niet meemaken. Voor nix kekke Afrikaanse hakken gekocht :-(

Zwarte voeten, vieze handen en grijze haren
Met het beetje water dat er uit de kraan komt, probeer ik m'n voeten elke avond te wassen. Die zijn zo onwijs zwart! En ik maar denken dat ik lekker bruin werd. Iedereen wil je hier je handen schudden en het geld is ook heel vies. Dus handen wasssen is pure noodzaak. Tja en dan die grijze haren... Kan iemand ff een Rob Peetoompje boeken voor na 23/2?

Klussen
Naast het computernetwerk, ben ik druk met zoveel mogelijk achter de laptop zitten. Nieuwe flyers maken, Syllabus Sewing schrijven, Administratie, correspondentie.
Ik ben hier alles tegelijk: Personal Assistent, boekhouder, mediator, tolk, entertainer, cleanster, vormgever en gast. Dus helemaal op m'n plek :-) Tussen alle drukte door, heb ik toch een avondje uit in het verschiet. Zaterdag ga ik met 'Blondie' (een danser en drummer) Gambia onveilig maken. Op de boxen, aan de kroonluchters en heel veel pret. Kijk er naar uit. Foto: m'n stap-maten Blondie (rechts) en Mustapha.

En hoe is het met jullie?
@ Ka (vL): hou er rekening mee dat m'n deur zaterdag moeilijk open zal gaan ivm hele berg Valentijnskaarten
@ Moeders: lekker druk met werken? Alles goed?
Amine: alles rond met new job?
@ Pa: staat m'n Mini nog voor de deur? Al ingesneeuwd of weggeregend?
@ El/Ka: hoe gaat het met de verhuizing van Idex?

Dikke kus van mij X

WE NEED MONEY!

Je kon er op wachten; een bedel-bericht om jullie om financiele hulp te vragen.
Het hele computer-gebeuren voelt erg als mijn project en gaat meer kosten dan de stichting hiervoor had gereserveerd (de pot is letterlijk op). We werken heel hard om alles voor zo min mogelijk te regelen en knijpen elke Gambiaan hier tot op het bot uit. Gooi al m'n charmes in de strijd en m'n linkeroog heeft kramp van het continu knipogen...

Wat komt er allemaal bij kijken
Computers aansluiten op de server, nieuwe software installeren, kabels trekken, internet aan laten sluiten (alweer een verrassing: als we internet wilden, dan zou de telefoon niet meer werken - grrrrr. dus een tweede telefoonlijn besteld voor dedicated internet), hubs/switches aansluiten en ergens ook nog de UPS (noodstroomvoorziening) erin hangen.
(vinden jullie me niet enorm technisch?)

Geld storten
Graag zou ik een beroep op jullie doen. Ik weet dat het kredietcrisis is, maar misschien kun je nog ergens geld vrij maken om mij, de stichting en de Gambiaanse kinderen te helpen.
If yes, dan kun je je bijdrage storten op giro 4962832 ovv Gambia, tnv SEE Roodnat.
Liefst voor 18 februari, omdat ik dan 'de balans' kan opmaken.
Het geld dat mijn moeder, zusje en zwager, en ik inmiddels hebben overgemaakt gaat ook in het computer-project zitten. Zo kunnen we met z'n allen een afgebakend project supporten waar de school (skill centre) nog heeeeeel lang plezier van heeft.

Bij voorbaat dank dear friends! X

Typisch Gambiaans

Elk land heeft z'n typische dingen/eigenaardigheden. Hier een paar op een rij:

• heel veel namen beginnen hier met een A: Allagi, Adama, Alimatou, Abelay
• de eerstgeborene jongen heet altijd Lamin en de laatst geborene jongen ook (?). Voor meisjes is dat Fatou
• 85% is hier Moslim
• Gambia heeft 3 stoplichten (in het hele land dus!)
• Kinderen roepen allemaal (echt waar) 'Hee Toebab', wat betekent Hee Blanke Toerist!
• Mannen drinken ongeveer 3 keer per dag Attaya. Dit is groene Chinese thee met niet overdreven, een kilo suiker erin. Dit is een heel ritueel. Ze gieten de thee in kleine borrelglaasjes (mmmm denk meteen aan Baileys/Tia) en die gieten ze keer op keer over in een zelfde glaasje. Hierbij gieten ze van behoorlijk hoge afstand, waardoor er een schuimlaag opkomt. Ze doen dit om de thee minder sterk te maken. Wij zouden dan gewoon minder thee in de prut gooien of het zakje er eerder uit doen. Nou ja, dat is dus typisch Gambiaans. Foto's: links maakt Omar Attaya en rechts proost ik mee. Wat mannen kunnen, kan ik ook :-)
• Iedereen wantrouwt hier elkaar. Niet zonder reden overigens.
• Men leeft hier met de hele familie in een compound. Oma, ooms/tantes en gemiddeld 5 kinderen per gezin. En dan hebben sommige mannen ook nog meerdere vrouwen. Gezellige drukte dus hier. Daarom dat de bieb ook zo druk bezocht wordt door jongeren, om rustig (het is er serieus doodstil) te kunnens studeren.
• Tappalappa: een soort stokbrood maar dan wat kleffer. Gisteren een bakker bezocht en z'n oven gezien. Zo'n oude steenoven, waar ze elke dag 4000 (jawel!) broden bakken. En dan was dit nog een kleine jongen.
• Alle auto's toeteren hier. Om nix! Je hoeft hier geen rijles te volgen; je koopt gewoon je rijbewijs. Vandaar dat toeteren misschien
• Elke eerste zaterdagmorgen van de maand is cleaning day. Dan mogen er ook geen auto's rijden en moet iedereen z'n straatje schoonvegen. Om vervolgens de troep nergens kwijt te kunnen omdat ze hier weinig vuilniswagens hebben. Verplaatsen van het probleem dus.

Eindelijk vakantie

Nou ja een beetje dan. Vanmiddag gaan we rond 3 uur naar het strand en eten daar lekker met onze nieuwe Finse vrienden. Je weet wel, hij die ons hielp met het netwerk. Maar daar wil ik het nu even niet over hebben, omdat ik daar buikpijn van krijg.
Anyways, eindelijk m'n bikini uit de la. Had er zelfs 3 bij me... Beetje overdreven, maar zo heb ik ook 25 hempjes bij me en 8 paar slippers. De zonnehoed paste helaas niet in m'n rugzak anders had ik die zeker vanmiddag op kunnen zetten. Wel jammer dat het hier nog steeds windkracht 10 is, maar in bikini zal ik op strand liggen!
Eigenlijk heb ik elke ochtend even een kleine vakantie. Half uurtje lezen op m'n veranda met een kopje thee en het boek Eten, Bidden, Beminnen. Natuurlijk met fleece aan, maar toch volhouden dat ik vakantie vier ;-)

Teveel te vertellen

Daar was ik dan eindelijk. Het is druk hier! Maar een andere reden is dat we niet altijd internet access thuis hebben. Dus heb mezelf in een internetcafe geinstalleerd (accenten kan ik hier niet vinden). Waar moet ik beginnen.

Problemen computers
We hebben alle computers in de klas staan, maar er moet nu nog een decent netwerk worden gebouwd. De vrijwilliger die hiervoor zou komen, begin januari, kon om bepaalde redenen helaas niet komen. Dus zitten we nu letterlijk met onze handen in de dreads. Veel contact met NL om hulp te vragen en het zal allemaal wel reg kommn, maar nu geeft het nog buikpijn. Foto: links Muhammed en rechts (goed kijken) Lamin bouwen het netwerk.

Opening Skill Centre
Er moet nog veel gebeuren voor de opening. Niet alleen de computers aan de praat krijgen, maar cleanen (zo veel dust), inrichten, etc. Nog belangrijker is de officiele opening. Via de lokale organisaties en belangrijke hoge piefen, hebben we gevraagd of de president komt openen. Het is immers Indepence Day op 18 feb; hoe toepasselijk. Ook waren we van de week bij de moeder van de president op audientie. Om haar te vragen als VIP bij de opening aanwezig te zijn. Zij heeft toendertijd het skillcenter bij Henny & Pieter thuis geopend (alleen naailessen toen). Veel security, protocol en diepe buigingen. Hilarisch en waanzinnig bijzonder at the same time. En nu maar hopen dat ze komen. Foto: in groen de moeder van de president en Mr BB achter mij - wat doet die hand daaaarrrr!!!!

Nieuwe medewerkers in de bieb
Van sollicatiegesprek tot inwerken. Van voordoen hoe je boeken op nummers zet (best moeilijk voor mensen die niet zo goed kunnen tellen) tot leren hoe je behulpzaam je bezoekers te woord staat. Nieuwe signbordjes gemaakt en de bieb een frisse look&feel gegeven. Tja die handjes blijven maar jeuken... Maar ze doen het super goed en met wat flauwe grappen en alle charmes in de strijd, kom je ook hier heel ver.

To-do-lijsten
Ook hier heb ik de to-do-lijst geintroduceerd. Om in eerste instantie mezelf te helpen maar ook Henny & Pieter. We moeten zoveel doen, maar tegelijkertijd kun je maar 2 dingen per dag plannen. Zo gaat dat in Gambia. Alles zit nl. standaard tegen, je moet rekening houden met de bid-tijden (moslim), hierarchie en gebrek aan kennis. Dus dat schiet lekker op. Amine gaf me heel toepasselijk een kaart met 'Mens erger je niet'.

Fans
Van de week werden we gebeld door een Nederlander die hier op vakantie was. Hij (Albert) wilde graag de projecten van Geef Gambia Toekomst komen bekijken en nam 2 Finse vrienden mee. De Fin komt maandag weer naar het Skill Center om te kijken of hij ons kan helpen met de computers. Hoe toevallig (dat bestaat dus echt niet!) is hij network engineer. Hoop dat we een engeltje op onze schouders hebben.

Reacties
Jullie maken me super blij met alle reacties op m'n blog. Amine, thanks voor 3 x bellen! Vooral onder het P....en!
@ Amine: succes met laatste sollicitatie bij Plan!
@ Karin: staat m'n huisje nog?
@ Fleur: hoop dat je je weer beter voelt
@ Emmelien: what a surprise!
@ JW: alles rond for new job?
@ Ka & El: missen jullie me al tijdens etentjes? Succes met verhuizing!
@ de rest.... warme groetjes en dikke x

Een warme dag

Eindelijk! Werd om 8 uur wakker met zon en strak blauwe lucht. Komt het dus toch nog allemaal goed. Na het uitgebreide ontbijt (voor alles nemen we hier lekker de tijd) zijn we naar Banjul (hoofdstad) gereden omdat we naar Immigration moesten en stof moesten kopen voor de naaimachine-hoezen. De stof is niet gelukt, maar gelukkig wel een paar nieuwe schoenen! Eind van de middag hadden we een sollicitatiegesprek op de bieb (ander mooi project van Henny & Pieter) voor nieuw personeel. Jeetje, wat gaat het hier anders. Ook solliciteren :-)

Foto: auto van Henny. Pieter heeft een retro Arcediane. Vertrouwd geluid van een eend.

Koud en Kakkerlakken

Al twee keer verrast door een kakkerlak in m'n badkamer. Na mijn hysterisch gegil kwam direct Omar aanstormen. Omar is de klusjesman/watchman van Henny en Pieter. Gewapend met een plastic zakje werd de kakkerlak ritueel onthoofd. Prima!

Op foto Omar, m'n held. Let even op z'n trainingspak. Van de Koninklijke HFC...

Vandaag is Henny jarig en als cadeautje kregen we onze eerste regenbui van het jaar. Tuurlijk; ik ben natuurlijk hier in de koudste maand. Loop hele dag in m'n fleece jack en joggingbroek. Zelfs een (matching!) sjaaltje erbij. Dus dat werken aan de teint doen we onder de Nederlandse zonnebank dan maar.
Gisteravond uit eten geweest voor de verjaardag, samen met een goede vriendin Hannie. Het was een super avond; heel veel gelachen en gedronken. Foto: vlnr: Pieter, Henny en Hannie

We gaan vandaag voor het eerst niet naar het skill centre. Het is zondag. Andere dagen wel, maar we hebben wat tegenslagen met de computers. Vandaag gaan we 'kantoortje' spelen. Alle bonnen moeten ingevoerd worden en dat gaat mij wat sneller af. Gister ook nog een heus design gemaakt van de billboards die hier langs de zandwegen komen. Lekker kloojen in powerpoint dus.
Grappig om te zien dat iedereen blij met m'n komst is. Zowel Henny en Pieter natuurlijk, maar ook de Gambiaanse collega's/managementleden. Speel een soort mediator hier. Hang de clown uit en probeer te vertalen en bemiddelen. Letterlijk een frisse wind. Morgen meer!

Gambiaans telefoonnummer!

Jawel, ik heb een officieel Gambiaans mobiel nummer. Bellen, sms'en kan nu op: 00 220 7410126!
We bellen!

Arrivee - Overflakkee!

Morning, here is The Gambia speaking. Eerste nacht bij Henny & Pieter en heerlijk geslapen. Om 4.30 uur wakker gegalmd door de Moskee. Prima. Vlucht met vertraging. Stewardessen kunnen namelijk niet tellen. Een passagier te weinig. Nog een keer. Een passagier te veel. pffffffff.
Maar goed, we gingen uiteindelijk en hoefden niet eerst allemaal het vliegtuig uit om opnieuw te tellen. Omdat ik zo braaf vroeg was ingecheckt kwamen m'n tassen als laatste op de belt :-( Heerlijk om hier weer te zijn. Wel koud. Traanogen van de harde wind hier. Gelukkig fleece bij me. We gaan zo de hort op; er moet veel gebeuren. Wordt vervolgd

Pakezel

Net terug van bezoek aan 'ouwe' van Liemt. Daar lagen spullen voor mij klaar die ik voor Henny & Pieter mee moet nemen. Nu kan ik eindelijk m'n tassen pakken. Pluggen, houtlijm, post, draadloos modem, Engelse flyers en geld.

Daarnaast een grote tas met speelgoed, office supplies en kleertjes mee. Zal me toch niet gebeuren dat ik voor mezelf maar 1 wit bloesje (NB, ik heb er 20 hangen) en 2 onderbroeken mee kan nemen? Nou ja, alles voor het goeie doel!

Blijven plakken daar om de inauguratie van Obama te zien. Wat een bijzondere dag vandaag!

Ben benieuwd of het past in een rugzak en weekendtas. If not, pak ik een derde tas. 46 kilo gaat sowieso mee. Al is het in 23 tasjes!

A-boom; inderdaad een knallende verrassing

Net terug van een verrassingsavond van m'n soester & Henri. "Sis, heb je nog een gaatje in je drukke agenda?" vroeg ze gister. Tuurlijk. Wel raar, want we zouden elkaar zondag nog gaan zien. Bij wijze van afscheid. Meer details dan tijd en verzamelplaats kreeg ik niet losgepeuterd. Daar schijt ik natuurlijk van. Het was de irritatie meer dan waard. Pas in de zaal van Theater Bellevue in Amsterdam kwam de ontknoping. Nou ja... Cabaret van Johan Goosens. Never heard of; we'll see. Een toepasselijke show van een beginnend cabaret-talent (check z'n site en zie welke prijzen hij al in de wacht heeft gesleept: www.johangoossens.nl). Ging over zijn avontuur als vrijwilliger in Ghana. Niet na te vertellen natuurlijk op zo'n 2-dimensionaal medium als een blog. Dus: check z'n speellijst (eerder genoemde site) en geef jezelf een super avond cadeau. Dubbel liggen van het lachen en janken aan het einde. Echt, waanzinnig!

Helaas ook vandaag een verdrietige verrassing. Een hele goeie huisvriend van de familie is vandaag overleden. 57 jaar. Gaat nergens over! 4,5 maand geleden te horen gekregen dat hij kanker heeft. Niet te bevatten. Zou a.s. dinsdag nog bij hem langs gaan. Nog even snel voor Gambia... te laat natuurlijk. Een dag met tranen en lachen.

Mini in plaats van de trein

Vandaag vrij, maar een f**cking productieve dag! 9.00 klaar om ketelmonteur te ontvangen die uf curse pas om half 11 kwam aankakken.

• Volkskrant tijdelijk opgezegd - check
• Kruidvat leeggeplunderd (hoe lang ging ik nou; half jaar of was het maar een maand?) - check
• 38 malariapillen - check
• Benen gelaserd- check
• Staatslot verzilverd (60 eetjes) - check
• Mini naar de winterbeurt - check
• Mondhygieniste verplaatst - check
• Extra bed in hotel geboekt - check!

Niet onbelangrijk dat laatste puntje, want Karin gaat met me mee naar Brussel en rijdt de mini weer terug naar Haarlem. Wat een lieverd. Veel gezelliger en praktischer natuurlijk. Lekker happen in Brussel, mandje in en samen ontbijten. Morgen laatste dag bij de bank en dan alleen nog maar hysterisch (ja nog meer) doen om alles op tijd klaar te krijgen. Het lijstje van 'moeten' is natuurlijk voor de helft gevuld met 'willen'. Controlfreak als dat ik ben, moet die hele lijst afgestreept zijn voor vertrek.

En iedereen vroeg: "wanneer vertrek je?"

Dacht dat ik subtiel m'n reistijd in de subkop had gezet, maar dit kleine gebruikersonderzoekje toont maar weer aan dat subkoppen dus niet gelezen worden :-).
22 jan vertrek ik vanaf Brussel en kom 23 feb weer op Brussel terug. Had me bedacht, lekker Nederlands, goedkoop uit te zijn vanuit Brussel. Vlieg te vroeg om ook op die dag vanuit Haarlem te vertrekken, dus toch maar een grIBISje geboekt. Ben ik dus net zo duur uit... Goeie nieuws is dat m'n avontuur hiermee een dag eerder begint. Ik zie me al lopen; rugzak op, trek-koffer aan de hand. Samen 46 kilo. Dat mag je nl. mee, dus dat gaat ook mee!
Net terug van een groot event voor mijn opdrachtgever Rabobank Velsen en Omstreken. Moe maar voldaan. En het worden nog drukkere dagen de komende week. Nog twee dagen werken en dan nog 100 klusjes afwerken die om mijn fameuze (en lange) to-do-lijst staan. Zal daar toch niet met een burn-out aankomen?

Hoera, een Blog!

Yeeehaaaa, het is een bijzondere dag!

Een ticket geboekt naar Gambia én ik ben een blog begonnen.

Kan iedereen m'n verhalen volgen en nog belangrijker: kan ik m'n eigen verhalen 'later' nog eens teruglezen. Met een beetje hulp van een vriendin, want ik blijk een grotere digibeet dan ik altijd al roep. Schrijf dit bericht voor ongeveer de 3e keer :-(

Ga komende week lekker uitvogelen hoe dit werkt.

Wat valt hier allemaal te lezen? Tja, onzinnige dingen, warme verhalen, gekkigheid uit Afrika en de voortgang van de voorbereidingen van de opening van My Future. Een skillcenter dat door stichting Geef Gambia Toekomst is gebouwd. Geleid door Henny & Pieter Goedhart. Waar ik een maand in huis mag verblijven en waar ik mee mag bouwen, helpen en andere nuttige bezigheden.


(op de foto: nichtje Julie in een serieus gesprek op het skillcenter)

Hoe het begon...

In december ging ik met moeders, zus&Co een weekje naar Gambia. Even bijkomen van een bijzonder jaar; vooral voor m'n moeder. Wat als een weekje luieren begon, bleek het begin van iets nieuws te zijn. Zoals dat vaker gaat...

Ik wist dat ik die week met de familie Goedhart zou kennismaken, omdat ik post voor hen bij me had. Van 'ouwe' Van Liemt voor de stichting Geef Gambia Toekomst. Hij is zeer nauw betrokken geweest bij de oprichting van een bibliotheek in Bakau, samen met de familie Goedhart.

Na de eerste kennismaking in de lobby van Ocean Bay, spraken we af om later in de week naar de bieb, hun huis én hun nieuwe project te gaan. Dit is een skillcenter, dat op 18 februari 2009 officieel geopend zal worden door de president. Hier kunnen Gambianen o.a. computerlessen en naailessen krijgen. Met een gecertificeerd diploma creëren zij voor zichzelf een toekomst. De naam van het skillcenter heet niet voor niets My Future!

Op bezoek in het center jeukten m'n handen al. "Geef mij maar een emmer met Ajax" dacht ik steeds. Er moet nl. nog heel veel gebeuren om op tijd open te kunnen gaan. (op de foto Pieter Goedhart en zwager Henri die de Nederlandse vlag hijsen bij het skillcenter)

Thuisgekomen had ik bedacht dat als ik geen nieuwe freelance opdracht zou vinden na mijn huidige klus, ik wellicht/eventueel/misschien/maybe naar Gambia terug zou kunnen gaan. Om te helpen; om mijn energie daar te laten stromen.

Het duwtje kwam van een goede vriendin: "Simone, niet zeiken en gewoon gaan. Dit is wat je wilde, toen je ging freelancen." Tja en toen ging het snel. Heel snel. Het is heel bijzonder om mijn oeverloze energie (tja ik blijf een duracell-konijn) te kunnen gebruiken voor dingen die er echt toe doen. Ben benieuwd...