Elk land heeft z'n typische dingen/eigenaardigheden. Hier een paar op een rij:
- heel veel namen beginnen hier met een A: Allagi, Adama, Alimatou, Abelay
- de eerstgeborene jongen heet altijd Lamin en de laatst geborene jongen ook (?). Voor meisjes is dat Fatou
- 85% is hier Moslim
- Gambia heeft 3 stoplichten (in het hele land dus!)
- Kinderen roepen allemaal (echt waar) 'Hee Toebab', wat betekent Hee Blanke Toerist!
- Mannen drinken ongeveer 3 keer per dag Attaya. Dit is groene Chinese thee met niet overdreven, een kilo suiker erin. Dit is een heel ritueel. Ze giete
n de thee in kleine 
borrelglaasjes (mmmm denk meteen aan Baileys/Tia) en die gieten ze keer op keer over in een zelfde glaasje. Hierbij gieten ze van behoorlijk hoge afstand, waardoor er een schuimlaag opkomt. Ze doen dit om de thee minder sterk te maken. Wij zouden dan gewoon minder thee in de prut gooien of het zakje er eerder uit doen. Nou ja, dat is dus typisch Gambiaans. Foto's: links maakt Omar Attaya en rechts proost ik mee. Wat mannen kunnen, kan ik ook :-) - Iedereen wantrouwt hier elkaar. Niet zonder reden overigens.
- Men leeft hier met de hele familie in een compound. Oma, ooms/tantes en gemiddeld 5 kinderen per gezin. En dan hebben sommige mannen ook nog meerdere vrouwen. Gezellige drukte dus hier. Daarom dat de bieb ook zo druk bezocht wordt door jongeren, om rustig (het is er serieus doodstil) te kunnens studeren.
- Tappalappa: een soort stokbrood maar dan wat kleffer. Gisteren een bakker bezocht en z'n oven gezien. Zo'n oude steenoven, waar ze elke dag 4000 (jawel!) broden bakken. En dan was dit nog een kleine jongen.
- Alle auto's toeteren hier. Om nix! Je hoeft hier geen rijles te volgen; je koopt gewoon je rijbewijs. Vandaar dat toeteren misschien
- Elke eerste zaterdagmorgen van de maand is cleaning day. Dan mogen er ook geen auto's rijden en moet iedereen z'n straatje schoonvegen. Om vervolgens de troep nergens kwijt te kunnen omdat ze hier weinig vuilniswagens hebben. Verplaatsen van het probleem dus.
