Even stil...

En dat is bijzonder. Maar dit keer ben ik even stil omdat jullie zo bijzonder zijn.
Heb net even op m'n rekening gekeken en ik zit te huilen. Te huilen in een internetcafe. Wat een armoede.
Jullie hebben 775 euro voor Gambia gestort en dat kunnen we zo onwijs goed gebruiken!
Wat hou ik toch van al m'n vrienden. Eerlijk waar.
En dan nog onze 225 eetjes erbij is dat echt super. Het voert te ver om hier alle namen te noemen, maar jullie zijn kanjers. ALLEMAAL!

Morgen is de BIG DAY (nou ja een beetje dan). Om 18.00 komen de Lord Mayor en zijn 17 councillors + nog meer gevolg om het Skill Centre te openen. Een man of 50 zullen het er zijn. En dat is dan nog de kleine opening. 22 juli worden er ruim 500 verwacht. Niet normaal!
TV en pers zijn er morgen gelukkig ook, zodat we veel free publicity hopen te krijgen voor het skill centre. Laat de studenten maar komen! Wij zijn er klaar voor (nou ja... internet nog niet aangesloten maar dat leren ze toch pas in een later trimester).
Morgenochtend ga ik met Mr BB (de coordinator van het skill centre) naar het officiele programma van Independence Day. Dat is in een zgn. voetbalstadion, met parade en dergelijke er bij. Ben heel benieuwd. Daarna gaan we flyeren voor het skill centre. Heb er nu al zin in.

Foto's: parade van militairen en schoolkinderen. Veel kleur.
Het uploaden van foto's durf ik hier niet helemaal aan, omdat alle compu's in internetcafe's vol met virussen zitten. Zal ik thuis wel doen. Tja, bijna is het zo ver. Zondag vlieg ik alweer naar huis (nou ja Brussel dan). Maar tot die tijd, gaan we hier nog ff vol knallen en kan ik hier m'n energie meer dan kwijt. Noemen ze me in NL wel eens duracell-konijn. Nou hier vinden ze me klaar voor de Ritalin :-)

Dag lieve lieve mensen! Ben trots op jullie allemaal.
Stille groetjes

Daar was ik weer eens

Op een hele trage PC.... Heb ik toch helemaal het geduld niet voor! Nou ja, doorbijten en typen maar. Er is weer veel gebeurd en de term 'dagprijzen' is hier uitgevonden. Serieus.
Wat nu weer? Maandag hebben we gehoord dat de president toch maar niet komt op 18/2 om officieel het skill centre te openen. Waarop wij stomme Hollanders dachten: "nou dan komt ie niet". Nou dat was dus niet de bedoeling. De president komt nu op Revolution Day (22 juli) het skill centre openen en op 18 februari opent de burgemeester het centre formeel. Zodat we wel 1 maart open kunnen. We hebben geen keus.
Goed, dus we gaan met volle moed verder, maar het echte grote feest ga ik dus helaas niet meemaken. Voor nix kekke Afrikaanse hakken gekocht :-(

Zwarte voeten, vieze handen en grijze haren
Met het beetje water dat er uit de kraan komt, probeer ik m'n voeten elke avond te wassen. Die zijn zo onwijs zwart! En ik maar denken dat ik lekker bruin werd. Iedereen wil je hier je handen schudden en het geld is ook heel vies. Dus handen wasssen is pure noodzaak. Tja en dan die grijze haren... Kan iemand ff een Rob Peetoompje boeken voor na 23/2?

Klussen
Naast het computernetwerk, ben ik druk met zoveel mogelijk achter de laptop zitten. Nieuwe flyers maken, Syllabus Sewing schrijven, Administratie, correspondentie.
Ik ben hier alles tegelijk: Personal Assistent, boekhouder, mediator, tolk, entertainer, cleanster, vormgever en gast. Dus helemaal op m'n plek :-) Tussen alle drukte door, heb ik toch een avondje uit in het verschiet. Zaterdag ga ik met 'Blondie' (een danser en drummer) Gambia onveilig maken. Op de boxen, aan de kroonluchters en heel veel pret. Kijk er naar uit. Foto: m'n stap-maten Blondie (rechts) en Mustapha.

En hoe is het met jullie?
@ Ka (vL): hou er rekening mee dat m'n deur zaterdag moeilijk open zal gaan ivm hele berg Valentijnskaarten
@ Moeders: lekker druk met werken? Alles goed?
Amine: alles rond met new job?
@ Pa: staat m'n Mini nog voor de deur? Al ingesneeuwd of weggeregend?
@ El/Ka: hoe gaat het met de verhuizing van Idex?

Dikke kus van mij X

WE NEED MONEY!

Je kon er op wachten; een bedel-bericht om jullie om financiele hulp te vragen.
Het hele computer-gebeuren voelt erg als mijn project en gaat meer kosten dan de stichting hiervoor had gereserveerd (de pot is letterlijk op). We werken heel hard om alles voor zo min mogelijk te regelen en knijpen elke Gambiaan hier tot op het bot uit. Gooi al m'n charmes in de strijd en m'n linkeroog heeft kramp van het continu knipogen...

Wat komt er allemaal bij kijken
Computers aansluiten op de server, nieuwe software installeren, kabels trekken, internet aan laten sluiten (alweer een verrassing: als we internet wilden, dan zou de telefoon niet meer werken - grrrrr. dus een tweede telefoonlijn besteld voor dedicated internet), hubs/switches aansluiten en ergens ook nog de UPS (noodstroomvoorziening) erin hangen.
(vinden jullie me niet enorm technisch?)

Geld storten
Graag zou ik een beroep op jullie doen. Ik weet dat het kredietcrisis is, maar misschien kun je nog ergens geld vrij maken om mij, de stichting en de Gambiaanse kinderen te helpen.
If yes, dan kun je je bijdrage storten op giro 4962832 ovv Gambia, tnv SEE Roodnat.
Liefst voor 18 februari, omdat ik dan 'de balans' kan opmaken.
Het geld dat mijn moeder, zusje en zwager, en ik inmiddels hebben overgemaakt gaat ook in het computer-project zitten. Zo kunnen we met z'n allen een afgebakend project supporten waar de school (skill centre) nog heeeeeel lang plezier van heeft.

Bij voorbaat dank dear friends! X

Typisch Gambiaans

Elk land heeft z'n typische dingen/eigenaardigheden. Hier een paar op een rij:

• heel veel namen beginnen hier met een A: Allagi, Adama, Alimatou, Abelay
• de eerstgeborene jongen heet altijd Lamin en de laatst geborene jongen ook (?). Voor meisjes is dat Fatou
• 85% is hier Moslim
• Gambia heeft 3 stoplichten (in het hele land dus!)
• Kinderen roepen allemaal (echt waar) 'Hee Toebab', wat betekent Hee Blanke Toerist!
• Mannen drinken ongeveer 3 keer per dag Attaya. Dit is groene Chinese thee met niet overdreven, een kilo suiker erin. Dit is een heel ritueel. Ze gieten de thee in kleine borrelglaasjes (mmmm denk meteen aan Baileys/Tia) en die gieten ze keer op keer over in een zelfde glaasje. Hierbij gieten ze van behoorlijk hoge afstand, waardoor er een schuimlaag opkomt. Ze doen dit om de thee minder sterk te maken. Wij zouden dan gewoon minder thee in de prut gooien of het zakje er eerder uit doen. Nou ja, dat is dus typisch Gambiaans. Foto's: links maakt Omar Attaya en rechts proost ik mee. Wat mannen kunnen, kan ik ook :-)
• Iedereen wantrouwt hier elkaar. Niet zonder reden overigens.
• Men leeft hier met de hele familie in een compound. Oma, ooms/tantes en gemiddeld 5 kinderen per gezin. En dan hebben sommige mannen ook nog meerdere vrouwen. Gezellige drukte dus hier. Daarom dat de bieb ook zo druk bezocht wordt door jongeren, om rustig (het is er serieus doodstil) te kunnens studeren.
• Tappalappa: een soort stokbrood maar dan wat kleffer. Gisteren een bakker bezocht en z'n oven gezien. Zo'n oude steenoven, waar ze elke dag 4000 (jawel!) broden bakken. En dan was dit nog een kleine jongen.
• Alle auto's toeteren hier. Om nix! Je hoeft hier geen rijles te volgen; je koopt gewoon je rijbewijs. Vandaar dat toeteren misschien
• Elke eerste zaterdagmorgen van de maand is cleaning day. Dan mogen er ook geen auto's rijden en moet iedereen z'n straatje schoonvegen. Om vervolgens de troep nergens kwijt te kunnen omdat ze hier weinig vuilniswagens hebben. Verplaatsen van het probleem dus.

Eindelijk vakantie

Nou ja een beetje dan. Vanmiddag gaan we rond 3 uur naar het strand en eten daar lekker met onze nieuwe Finse vrienden. Je weet wel, hij die ons hielp met het netwerk. Maar daar wil ik het nu even niet over hebben, omdat ik daar buikpijn van krijg.
Anyways, eindelijk m'n bikini uit de la. Had er zelfs 3 bij me... Beetje overdreven, maar zo heb ik ook 25 hempjes bij me en 8 paar slippers. De zonnehoed paste helaas niet in m'n rugzak anders had ik die zeker vanmiddag op kunnen zetten. Wel jammer dat het hier nog steeds windkracht 10 is, maar in bikini zal ik op strand liggen!
Eigenlijk heb ik elke ochtend even een kleine vakantie. Half uurtje lezen op m'n veranda met een kopje thee en het boek Eten, Bidden, Beminnen. Natuurlijk met fleece aan, maar toch volhouden dat ik vakantie vier ;-)

Teveel te vertellen

Daar was ik dan eindelijk. Het is druk hier! Maar een andere reden is dat we niet altijd internet access thuis hebben. Dus heb mezelf in een internetcafe geinstalleerd (accenten kan ik hier niet vinden). Waar moet ik beginnen.

Problemen computers
We hebben alle computers in de klas staan, maar er moet nu nog een decent netwerk worden gebouwd. De vrijwilliger die hiervoor zou komen, begin januari, kon om bepaalde redenen helaas niet komen. Dus zitten we nu letterlijk met onze handen in de dreads. Veel contact met NL om hulp te vragen en het zal allemaal wel reg kommn, maar nu geeft het nog buikpijn. Foto: links Muhammed en rechts (goed kijken) Lamin bouwen het netwerk.

Opening Skill Centre
Er moet nog veel gebeuren voor de opening. Niet alleen de computers aan de praat krijgen, maar cleanen (zo veel dust), inrichten, etc. Nog belangrijker is de officiele opening. Via de lokale organisaties en belangrijke hoge piefen, hebben we gevraagd of de president komt openen. Het is immers Indepence Day op 18 feb; hoe toepasselijk. Ook waren we van de week bij de moeder van de president op audientie. Om haar te vragen als VIP bij de opening aanwezig te zijn. Zij heeft toendertijd het skillcenter bij Henny & Pieter thuis geopend (alleen naailessen toen). Veel security, protocol en diepe buigingen. Hilarisch en waanzinnig bijzonder at the same time. En nu maar hopen dat ze komen. Foto: in groen de moeder van de president en Mr BB achter mij - wat doet die hand daaaarrrr!!!!

Nieuwe medewerkers in de bieb
Van sollicatiegesprek tot inwerken. Van voordoen hoe je boeken op nummers zet (best moeilijk voor mensen die niet zo goed kunnen tellen) tot leren hoe je behulpzaam je bezoekers te woord staat. Nieuwe signbordjes gemaakt en de bieb een frisse look&feel gegeven. Tja die handjes blijven maar jeuken... Maar ze doen het super goed en met wat flauwe grappen en alle charmes in de strijd, kom je ook hier heel ver.

To-do-lijsten
Ook hier heb ik de to-do-lijst geintroduceerd. Om in eerste instantie mezelf te helpen maar ook Henny & Pieter. We moeten zoveel doen, maar tegelijkertijd kun je maar 2 dingen per dag plannen. Zo gaat dat in Gambia. Alles zit nl. standaard tegen, je moet rekening houden met de bid-tijden (moslim), hierarchie en gebrek aan kennis. Dus dat schiet lekker op. Amine gaf me heel toepasselijk een kaart met 'Mens erger je niet'.

Fans
Van de week werden we gebeld door een Nederlander die hier op vakantie was. Hij (Albert) wilde graag de projecten van Geef Gambia Toekomst komen bekijken en nam 2 Finse vrienden mee. De Fin komt maandag weer naar het Skill Center om te kijken of hij ons kan helpen met de computers. Hoe toevallig (dat bestaat dus echt niet!) is hij network engineer. Hoop dat we een engeltje op onze schouders hebben.

Reacties
Jullie maken me super blij met alle reacties op m'n blog. Amine, thanks voor 3 x bellen! Vooral onder het P....en!
@ Amine: succes met laatste sollicitatie bij Plan!
@ Karin: staat m'n huisje nog?
@ Fleur: hoop dat je je weer beter voelt
@ Emmelien: what a surprise!
@ JW: alles rond for new job?
@ Ka & El: missen jullie me al tijdens etentjes? Succes met verhuizing!
@ de rest.... warme groetjes en dikke x

Een warme dag

Eindelijk! Werd om 8 uur wakker met zon en strak blauwe lucht. Komt het dus toch nog allemaal goed. Na het uitgebreide ontbijt (voor alles nemen we hier lekker de tijd) zijn we naar Banjul (hoofdstad) gereden omdat we naar Immigration moesten en stof moesten kopen voor de naaimachine-hoezen. De stof is niet gelukt, maar gelukkig wel een paar nieuwe schoenen! Eind van de middag hadden we een sollicitatiegesprek op de bieb (ander mooi project van Henny & Pieter) voor nieuw personeel. Jeetje, wat gaat het hier anders. Ook solliciteren :-)

Foto: auto van Henny. Pieter heeft een retro Arcediane. Vertrouwd geluid van een eend.