Snik, snotter, pffffff

Zit ik dan. In m'n favo internetcafe van Engelsman Richard, met een overheerlijk Meatpie en flesje water. Hennie is om de hoek boodschappen doen en m'n laatste slof siga's kopen. Kosten hier 0,70 eurocentjes per pakje en zijn prima te pruimen. Alleen hoest je er wat meer door :-)

Gister een leuke afsluiting gehad. Werd op het laatste moment uitgenodigd voor de verjaardag van vriendin Hannie. Heel leuk en gek mens. Met de boot over de rivier naar Lamin Lodge. Een restaurant op palen in het water, waar we heerlijk gegeten hebben. Wel met een stok in de aanslag en een waterpistool. Voor de brutale apen. Eentje was zo snel dat ie twee frietjes van Henny d'r bord pikte. Je schrikt je helemaal de pleurus.....
Was pas om 11.30 uur wakker gister, omdat ik weer op stap was met de guys en om 5 am in m'n mandje lag. Je kan hier prima uitgaan; in de Senegamia-omgeving. Ouderwets katertje dus...

Het is nu 15.30 uur en over 1,5 uur gaan we naar de airport en zit m'n avontuur er hier weer op. Maar ik blijf me voor de stichting inzetten als ik thuis ben. Ook dan is er weer so much to do.
Kan op een hele mooie maand terugkijken. Alles zat erin. Hard werken, lachen, goeie gesprekken op de veranda met heerlijke wijn, zon, kakkerlakken, planningen die ALTIJD anders lopen, spanning, entertainment, hoog bezoek, nieuwe vrienden, computerproblemen en ook weer oplossingen. Heb veel geleerd, maar ook het idee dat ik veel heb mogen brengen. Het zal stil worden voor Henny en Pieter, maar volgende week alweer vrienden die op bezoek komen. Volgens hen kwam ik precies op het juiste moment. Zal je altijd zien. Zo lopen de dingen. What comes around, goes around.
Lieve allemaal, voor nu geen berichtjes meer uit Gambia, maar in Nederland zal ik de foto's uploaden en hier en daar nog wat aanvullingen doen (gewoon lekker op mijn ongenuanceerde manier hihi).

Dikke zoenen en tot snel XXX

"This is The Gambia"

Tja, waar begin ik en hoe zal ik het zeggen...

Gistermorgen vroeg op om naar het officiele gedeelte te gaan van Independence Day met Mr BB. Daar hebben we meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om te flyeren voor het Skills Centre My Future. Goeie reacties al meteen. I.D. werd voor het eerst op decentraal niveau gevierd, dus in elke regio/division (daar zijn er 7 van). Het programma was op een voetbalveld. Allemaal kleine tentjes, waar stoelen onder stonden tegen de zon. Eerst een militaire parade en daarna een zeeeeeeeeeer lange optocht van kinderen in te schattige uniformpjes. Op het programma dat we daar uitgereikt kregen, stonden de tijden van die dag en waar de Lord Mayor met zijn gevolg heen zouden gaan. Laatste bezoek was om 17.00 naar ons Skills Centre! Dat zag er al officieel uit.

Foto links: Henny kleedt nog even een laatste popje aan; op de achtergrond de naaimachineklas.
Om 13.15 thuis en even wat gedronken om vervolgens door te gaan het centre om nog even 2 uurtjes schoon te maken en te helpen met de laatste dingen. Het zag er prachtig uit. Echt waar. Annemiek: je feestslingers waren een groot succes (tip: http://www.feestslinger.nl/).
Toen gauw naar huis om ons op te frissen en ons mooi uit te dossen. Dat doe je natuurlijk voor zo'n gelegenheid. We wilden rond 4 uur weer op t centre zijn om nog even de laatste dingen te doen (hoezen van de naaimachines, compu's aan, drankjes koud, etc). We zaten koud 5 minuten op de veranda (het was toen 15.15) toen een van de councillors belde (hij zit ook in het schoolbestuur). "We komen NU naar het skills centre". Oeps!!!!! Dat ging niet zoals gepland. Binnen 10 minuten stonden we ook daar; iedereen stond al binnen :-(. Zal verder niet teveel uitwijden, maar ik heb wel even staan janken. Dit was niet zoals we het hadden verwacht. Maar goed, heel snel weer in de plooi en 'm doorslikken. "this is the Gambia".
Foto: links - Henny met rechts van haar de Mayor.
Foto: onder - hoge piefen verlaten het skills centre
Foto: rechts - tv interview

Had wel m'n 1 second of fame! Was zowaar op de Gambian tv tijdens het ochtendprogramma. Dat dan wel weer :-)

Later meer! Nu ff chillen en er is echt iets van onze schouders gevallen.
Dikke kus

Even stil...

En dat is bijzonder. Maar dit keer ben ik even stil omdat jullie zo bijzonder zijn.
Heb net even op m'n rekening gekeken en ik zit te huilen. Te huilen in een internetcafe. Wat een armoede.
Jullie hebben 775 euro voor Gambia gestort en dat kunnen we zo onwijs goed gebruiken!
Wat hou ik toch van al m'n vrienden. Eerlijk waar.
En dan nog onze 225 eetjes erbij is dat echt super. Het voert te ver om hier alle namen te noemen, maar jullie zijn kanjers. ALLEMAAL!

Morgen is de BIG DAY (nou ja een beetje dan). Om 18.00 komen de Lord Mayor en zijn 17 councillors + nog meer gevolg om het Skill Centre te openen. Een man of 50 zullen het er zijn. En dat is dan nog de kleine opening. 22 juli worden er ruim 500 verwacht. Niet normaal!
TV en pers zijn er morgen gelukkig ook, zodat we veel free publicity hopen te krijgen voor het skill centre. Laat de studenten maar komen! Wij zijn er klaar voor (nou ja... internet nog niet aangesloten maar dat leren ze toch pas in een later trimester).
Morgenochtend ga ik met Mr BB (de coordinator van het skill centre) naar het officiele programma van Independence Day. Dat is in een zgn. voetbalstadion, met parade en dergelijke er bij. Ben heel benieuwd. Daarna gaan we flyeren voor het skill centre. Heb er nu al zin in.

Foto's: parade van militairen en schoolkinderen. Veel kleur.
Het uploaden van foto's durf ik hier niet helemaal aan, omdat alle compu's in internetcafe's vol met virussen zitten. Zal ik thuis wel doen. Tja, bijna is het zo ver. Zondag vlieg ik alweer naar huis (nou ja Brussel dan). Maar tot die tijd, gaan we hier nog ff vol knallen en kan ik hier m'n energie meer dan kwijt. Noemen ze me in NL wel eens duracell-konijn. Nou hier vinden ze me klaar voor de Ritalin :-)

Dag lieve lieve mensen! Ben trots op jullie allemaal.
Stille groetjes

Daar was ik weer eens

Op een hele trage PC.... Heb ik toch helemaal het geduld niet voor! Nou ja, doorbijten en typen maar. Er is weer veel gebeurd en de term 'dagprijzen' is hier uitgevonden. Serieus.
Wat nu weer? Maandag hebben we gehoord dat de president toch maar niet komt op 18/2 om officieel het skill centre te openen. Waarop wij stomme Hollanders dachten: "nou dan komt ie niet". Nou dat was dus niet de bedoeling. De president komt nu op Revolution Day (22 juli) het skill centre openen en op 18 februari opent de burgemeester het centre formeel. Zodat we wel 1 maart open kunnen. We hebben geen keus.
Goed, dus we gaan met volle moed verder, maar het echte grote feest ga ik dus helaas niet meemaken. Voor nix kekke Afrikaanse hakken gekocht :-(

Zwarte voeten, vieze handen en grijze haren
Met het beetje water dat er uit de kraan komt, probeer ik m'n voeten elke avond te wassen. Die zijn zo onwijs zwart! En ik maar denken dat ik lekker bruin werd. Iedereen wil je hier je handen schudden en het geld is ook heel vies. Dus handen wasssen is pure noodzaak. Tja en dan die grijze haren... Kan iemand ff een Rob Peetoompje boeken voor na 23/2?

Klussen
Naast het computernetwerk, ben ik druk met zoveel mogelijk achter de laptop zitten. Nieuwe flyers maken, Syllabus Sewing schrijven, Administratie, correspondentie.
Ik ben hier alles tegelijk: Personal Assistent, boekhouder, mediator, tolk, entertainer, cleanster, vormgever en gast. Dus helemaal op m'n plek :-) Tussen alle drukte door, heb ik toch een avondje uit in het verschiet. Zaterdag ga ik met 'Blondie' (een danser en drummer) Gambia onveilig maken. Op de boxen, aan de kroonluchters en heel veel pret. Kijk er naar uit. Foto: m'n stap-maten Blondie (rechts) en Mustapha.

En hoe is het met jullie?
@ Ka (vL): hou er rekening mee dat m'n deur zaterdag moeilijk open zal gaan ivm hele berg Valentijnskaarten
@ Moeders: lekker druk met werken? Alles goed?
Amine: alles rond met new job?
@ Pa: staat m'n Mini nog voor de deur? Al ingesneeuwd of weggeregend?
@ El/Ka: hoe gaat het met de verhuizing van Idex?

Dikke kus van mij X

WE NEED MONEY!

Je kon er op wachten; een bedel-bericht om jullie om financiele hulp te vragen.
Het hele computer-gebeuren voelt erg als mijn project en gaat meer kosten dan de stichting hiervoor had gereserveerd (de pot is letterlijk op). We werken heel hard om alles voor zo min mogelijk te regelen en knijpen elke Gambiaan hier tot op het bot uit. Gooi al m'n charmes in de strijd en m'n linkeroog heeft kramp van het continu knipogen...

Wat komt er allemaal bij kijken
Computers aansluiten op de server, nieuwe software installeren, kabels trekken, internet aan laten sluiten (alweer een verrassing: als we internet wilden, dan zou de telefoon niet meer werken - grrrrr. dus een tweede telefoonlijn besteld voor dedicated internet), hubs/switches aansluiten en ergens ook nog de UPS (noodstroomvoorziening) erin hangen.
(vinden jullie me niet enorm technisch?)

Geld storten
Graag zou ik een beroep op jullie doen. Ik weet dat het kredietcrisis is, maar misschien kun je nog ergens geld vrij maken om mij, de stichting en de Gambiaanse kinderen te helpen.
If yes, dan kun je je bijdrage storten op giro 4962832 ovv Gambia, tnv SEE Roodnat.
Liefst voor 18 februari, omdat ik dan 'de balans' kan opmaken.
Het geld dat mijn moeder, zusje en zwager, en ik inmiddels hebben overgemaakt gaat ook in het computer-project zitten. Zo kunnen we met z'n allen een afgebakend project supporten waar de school (skill centre) nog heeeeeel lang plezier van heeft.

Bij voorbaat dank dear friends! X

Typisch Gambiaans

Elk land heeft z'n typische dingen/eigenaardigheden. Hier een paar op een rij:

• heel veel namen beginnen hier met een A: Allagi, Adama, Alimatou, Abelay
• de eerstgeborene jongen heet altijd Lamin en de laatst geborene jongen ook (?). Voor meisjes is dat Fatou
• 85% is hier Moslim
• Gambia heeft 3 stoplichten (in het hele land dus!)
• Kinderen roepen allemaal (echt waar) 'Hee Toebab', wat betekent Hee Blanke Toerist!
• Mannen drinken ongeveer 3 keer per dag Attaya. Dit is groene Chinese thee met niet overdreven, een kilo suiker erin. Dit is een heel ritueel. Ze gieten de thee in kleine borrelglaasjes (mmmm denk meteen aan Baileys/Tia) en die gieten ze keer op keer over in een zelfde glaasje. Hierbij gieten ze van behoorlijk hoge afstand, waardoor er een schuimlaag opkomt. Ze doen dit om de thee minder sterk te maken. Wij zouden dan gewoon minder thee in de prut gooien of het zakje er eerder uit doen. Nou ja, dat is dus typisch Gambiaans. Foto's: links maakt Omar Attaya en rechts proost ik mee. Wat mannen kunnen, kan ik ook :-)
• Iedereen wantrouwt hier elkaar. Niet zonder reden overigens.
• Men leeft hier met de hele familie in een compound. Oma, ooms/tantes en gemiddeld 5 kinderen per gezin. En dan hebben sommige mannen ook nog meerdere vrouwen. Gezellige drukte dus hier. Daarom dat de bieb ook zo druk bezocht wordt door jongeren, om rustig (het is er serieus doodstil) te kunnens studeren.
• Tappalappa: een soort stokbrood maar dan wat kleffer. Gisteren een bakker bezocht en z'n oven gezien. Zo'n oude steenoven, waar ze elke dag 4000 (jawel!) broden bakken. En dan was dit nog een kleine jongen.
• Alle auto's toeteren hier. Om nix! Je hoeft hier geen rijles te volgen; je koopt gewoon je rijbewijs. Vandaar dat toeteren misschien
• Elke eerste zaterdagmorgen van de maand is cleaning day. Dan mogen er ook geen auto's rijden en moet iedereen z'n straatje schoonvegen. Om vervolgens de troep nergens kwijt te kunnen omdat ze hier weinig vuilniswagens hebben. Verplaatsen van het probleem dus.

Eindelijk vakantie

Nou ja een beetje dan. Vanmiddag gaan we rond 3 uur naar het strand en eten daar lekker met onze nieuwe Finse vrienden. Je weet wel, hij die ons hielp met het netwerk. Maar daar wil ik het nu even niet over hebben, omdat ik daar buikpijn van krijg.
Anyways, eindelijk m'n bikini uit de la. Had er zelfs 3 bij me... Beetje overdreven, maar zo heb ik ook 25 hempjes bij me en 8 paar slippers. De zonnehoed paste helaas niet in m'n rugzak anders had ik die zeker vanmiddag op kunnen zetten. Wel jammer dat het hier nog steeds windkracht 10 is, maar in bikini zal ik op strand liggen!
Eigenlijk heb ik elke ochtend even een kleine vakantie. Half uurtje lezen op m'n veranda met een kopje thee en het boek Eten, Bidden, Beminnen. Natuurlijk met fleece aan, maar toch volhouden dat ik vakantie vier ;-)