Teveel te vertellen

Daar was ik dan eindelijk. Het is druk hier! Maar een andere reden is dat we niet altijd internet access thuis hebben. Dus heb mezelf in een internetcafe geinstalleerd (accenten kan ik hier niet vinden). Waar moet ik beginnen.

Problemen computers
We hebben alle computers in de klas staan, maar er moet nu nog een decent netwerk worden gebouwd. De vrijwilliger die hiervoor zou komen, begin januari, kon om bepaalde redenen helaas niet komen. Dus zitten we nu letterlijk met onze handen in de dreads. Veel contact met NL om hulp te vragen en het zal allemaal wel reg kommn, maar nu geeft het nog buikpijn. Foto: links Muhammed en rechts (goed kijken) Lamin bouwen het netwerk.

Opening Skill Centre
Er moet nog veel gebeuren voor de opening. Niet alleen de computers aan de praat krijgen, maar cleanen (zo veel dust), inrichten, etc. Nog belangrijker is de officiele opening. Via de lokale organisaties en belangrijke hoge piefen, hebben we gevraagd of de president komt openen. Het is immers Indepence Day op 18 feb; hoe toepasselijk. Ook waren we van de week bij de moeder van de president op audientie. Om haar te vragen als VIP bij de opening aanwezig te zijn. Zij heeft toendertijd het skillcenter bij Henny & Pieter thuis geopend (alleen naailessen toen). Veel security, protocol en diepe buigingen. Hilarisch en waanzinnig bijzonder at the same time. En nu maar hopen dat ze komen. Foto: in groen de moeder van de president en Mr BB achter mij - wat doet die hand daaaarrrr!!!!

Nieuwe medewerkers in de bieb
Van sollicatiegesprek tot inwerken. Van voordoen hoe je boeken op nummers zet (best moeilijk voor mensen die niet zo goed kunnen tellen) tot leren hoe je behulpzaam je bezoekers te woord staat. Nieuwe signbordjes gemaakt en de bieb een frisse look&feel gegeven. Tja die handjes blijven maar jeuken... Maar ze doen het super goed en met wat flauwe grappen en alle charmes in de strijd, kom je ook hier heel ver.

To-do-lijsten
Ook hier heb ik de to-do-lijst geintroduceerd. Om in eerste instantie mezelf te helpen maar ook Henny & Pieter. We moeten zoveel doen, maar tegelijkertijd kun je maar 2 dingen per dag plannen. Zo gaat dat in Gambia. Alles zit nl. standaard tegen, je moet rekening houden met de bid-tijden (moslim), hierarchie en gebrek aan kennis. Dus dat schiet lekker op. Amine gaf me heel toepasselijk een kaart met 'Mens erger je niet'.

Fans
Van de week werden we gebeld door een Nederlander die hier op vakantie was. Hij (Albert) wilde graag de projecten van Geef Gambia Toekomst komen bekijken en nam 2 Finse vrienden mee. De Fin komt maandag weer naar het Skill Center om te kijken of hij ons kan helpen met de computers. Hoe toevallig (dat bestaat dus echt niet!) is hij network engineer. Hoop dat we een engeltje op onze schouders hebben.

Reacties
Jullie maken me super blij met alle reacties op m'n blog. Amine, thanks voor 3 x bellen! Vooral onder het P....en!
@ Amine: succes met laatste sollicitatie bij Plan!
@ Karin: staat m'n huisje nog?
@ Fleur: hoop dat je je weer beter voelt
@ Emmelien: what a surprise!
@ JW: alles rond for new job?
@ Ka & El: missen jullie me al tijdens etentjes? Succes met verhuizing!
@ de rest.... warme groetjes en dikke x